ફિલ્મ 'હનુમાન અંશ'માં ટીસીનું પાત્ર ભજવનાર અભિનેતા અમિત દુબેના જણાવ્યા મુજબ, ફિલ્મના બીજા ભાગ માટે દર્શકોએ લાંબી રાહ જોવી પડી શકે છે. સ્ક્રિપ્ટ પર હજુ કામ પૂરું થયું નથી. લેખક વિશાલ ચતુર્વેદી ઈચ્છે છે કે આગામી ભાગ પણ સારી વાર્તા અને વધુ સારી રજૂઆત સાથે આવે. અમિતના જણાવ્યા મુજબ, 2027માં 'રામ બોલા' અથવા 'હનુમાન અંશ' સાથે જોડાયેલી કોઈ ફિલ્મ આવી શકે છે.
દિવ્ય ભાસ્કર સાથેની વાતચીતમાં તેમણે ફિલ્મની સફળતા, શૂટિંગના અનુભવો, સંઘર્ષ અને અભિનય કરિયર વિશે વાત કરી.
પ્રશ્ન: 'હનુમાન અંશ'ની સફળતા બાદ તેના બીજા ભાગની ચર્ચા થઈ રહી છે. દર્શકોએ ક્યાં સુધી રાહ જોવી પડી શકે?
જવાબ: ફિલ્મના ડિરેક્ટર વિશાલ ચતુર્વેદીજીએ સ્પષ્ટ કર્યું છે કે હજુ 'હનુમાન અંશ 2' પર કામ શરૂ થયું નથી. એવું નથી કે પહેલી ફિલ્મ હિટ થઈ ગઈ એટલે તરત જ બીજો ભાગ બનાવી દેવામાં આવે. તેઓ ઈચ્છે છે કે આગામી ફિલ્મની વાર્તા અને રજૂઆત પણ સારી હોય. પહેલી ફિલ્મ માટે તેમણે ઘણી મહેનત કરી હતી અને તેમાં અનેક ગીતોનો પણ ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો. આગામી વાર્તાને વધુ સારી બનાવવામાં સમય લાગશે. મારી જાણકારી મુજબ, 2027માં 'રામ બોલા' નામની ફિલ્મ આવી શકે છે. જોકે, હજુ સુધી 'રામ બોલા' માટે મારો સંપર્ક કરવામાં આવ્યો નથી.
પ્રશ્ન: ફિલ્મ આટલી મોટી હિટ થશે, એવી અપેક્ષા હતી?
જવાબ: શૂટિંગ દરમિયાન અમને બિલકુલ અંદાજ નહોતો કે ફિલ્મ આટલી મોટી હિટ થશે અને રેકોર્ડ તોડશે. મને લાગે છે કે તેનો શ્રેય લેખક વિશાલ ચતુર્વેદીની મહેનત અને તેમની ભક્તિભાવનાને જાય છે. ફિલ્મ બનાવવાનો હેતુ માત્ર પૈસા કમાવવાનો નહોતો, પરંતુ મહારાજજીના જીવન અને તેમની યાત્રાઓને લોકો સુધી પહોંચાડવાનો હતો. કદાચ આ ભાવનાને કારણે દર્શકો ફિલ્મ સાથે જોડાઈ શક્યા.
પ્રશ્ન: તમને ફિલ્મમાં ટીસીનું પાત્ર કેવી રીતે મળ્યું?
જવાબ: નવેમ્બર 2025માં મને આ પાત્રની સ્ક્રિપ્ટ મળી હતી. મેં ઓડિશન આપ્યું અને પછી જણાવવામાં આવ્યું કે મારી પસંદગી થઈ ગઈ છે. ફિલ્મનું બજેટ ઓછું હતું, તેથી કલાકારોની ફી પણ ઓછી હતી. પરંતુ મહારાજજીનું નામ જોડાયેલું હતું, તેથી ના પાડવી યોગ્ય ન લાગી. મારે સવારે 5:30 વાગ્યે ચિત્રકૂટ પહોંચવાનું હતું. તે સમયે હું મુંબઈમાં હતો. રાત્રે ફ્લાઇટ લઈને લખનઉ પહોંચ્યો અને ત્યાંથી કાર ચલાવીને ચિત્રકૂટ ગયો. સવારે લગભગ 5 વાગ્યે સેટ પર પહોંચી ગયો. ફિલ્મ માટે મારો ખર્ચ મારી ફી કરતાં પણ વધારે હતો. પરંતુ મારા માટે આ કામ પૈસાથી વધુ શ્રદ્ધાનો વિષય હતો.
પ્રશ્ન: શૂટિંગ દરમિયાન કેવું વાતાવરણ હતું?
જવાબ: શૂટિંગ ચિત્રકૂટના પરસૌજા ગામમાં થયું હતું. ત્યાં આજે પણ મોટા ભાગનાં ઘર કાચાં છે અને દરવાજા નાના છે. ગામના લોકોએ જણાવ્યું કે ઘરમાં પ્રવેશ કરતી વખતે મંદિરની જેમ નમવું જોઈએ, તેથી દરવાજા નાના બનાવવામાં આવે છે. ત્યાં ખૂબ જ સકારાત્મક વાતાવરણ હતું. મારા એક દૃશ્યમાં મારે મહારાજજી પાસે માફી માંગવાની હતી. લાગણીઓને યોગ્ય રીતે દર્શાવવા માટે આ દૃશ્યના અનેક ટેક લેવામાં આવ્યા. ડિરેક્ટર ઈચ્છતા હતા કે દરેક દૃશ્યમાં ભાવ સંપૂર્ણપણે ઉપસી આવે. આ જ મહેનતથી ફિલ્મનાં દૃશ્યો પ્રભાવશાળી બન્યાં.
પ્રશ્ન: ઓછા બજેટ અને બીજી મુશ્કેલીઓ વચ્ચે ફિલ્મ કેવી રીતે પૂર્ણ થઈ?
જવાબ: શૂટિંગ દરમિયાન ઘણી સમસ્યાઓ આવી. મેકઅપનો સામાન ચોરાઈ ગયો, એક મુખ્ય કલાકારે ફિલ્મ છોડી દીધી અને કોસ્ચ્યુમ ડિઝાઇનર પણ જતા રહ્યા. શૂટિંગનું આયોજન 28 દિવસનું હતું, પરંતુ ફિલ્મ 22 દિવસમાં પૂર્ણ કરવી પડી. આવા સમયે સૌએ મળીને કામ કર્યું. કોઈએ ગીત ગાયું, કોઈએ અભિનય કર્યો અને સૌએ પોતાની જવાબદારી નિભાવી. લાગ્યું કે આ આપણા સૌનું પોતાનું કામ છે. મને એક પંક્તિ યાદ આવે છે- 'હવે આ જીવનનો સમગ્ર ભાર તમારા હાથોમાં સોંપી દીધો છે.' અમે પણ સંપૂર્ણ શ્રદ્ધા સાથે કામ કર્યું.
પ્રશ્ન: તમે અભિનય માટે શિક્ષણ જેવા વ્યવસાયને કેમ ન છોડ્યો?
જવાબ: હું કેમિસ્ટ્રીનો શિક્ષક છું અને આઈઆઈટી-જેઈઈ તથા નીટની તૈયારી કરતા વિદ્યાર્થીઓને ભણાવું છું. મેં અનેક વિદ્યાર્થીઓને એન્જિનિયર અને ડૉક્ટર બનવામાં મદદ કરી છે. એક્ટિંગના શરૂઆતના દિવસોમાં નાના રોલ મળતા હતા અને એક દિવસના કામ માટે આશરે 2,000થી 3,000 રૂપિયા મળતા હતા. આટલા પૈસામાં ખર્ચ ચલાવવો મુશ્કેલ હતો, તેથી ભણાવવાનું ચાલુ રાખ્યું. હું લખનઉથી મુંબઈ આવવા-જવામાં મારી બચતનો મોટો હિસ્સો ખર્ચ કરતો હતો. સાથે સાથે અભિનય પ્રત્યેનો પ્રેમ પણ ચાલુ રહ્યો.