દિલ્હીના વિજય વિહાર વિસ્તારમાં આવેલી પાંચ માળની એક ઇમારત પર મોટા અક્ષરોમાં 'આધ્યાત્મિક વિશ્વવિદ્યાલય' લખેલું છે. દીવાલ પર મનુસ્મૃતિનો શ્લોક કંડારેલો છે: 'યત્ર નાર્યસ્તુ પૂજ્યન્તે, રમન્તે તત્ર દેવતા' — એટલે કે જ્યાં સ્ત્રીઓનું પૂજન અને સન્માન થાય છે, ત્યાં દેવતાઓ વાસ કરે છે. પરંતુ આ આશ્રમની અંદરની વાસ્તવિકતા આ શ્લોકથી વિપરીત હોવાનો આરોપ છે.
આ આશ્રમ ચલાવતા વિરેન્દ્ર દેવ દીક્ષિત સામે દિલ્હીના આઠ અલગ-અલગ પોલીસ સ્ટેશનોમાં બળાત્કાર અને યુવતીઓને બળજબરીથી ગોંધી રાખવાના કેસ નોંધાયા હતા. આક્ષેપ હતો કે તે મહિલા અનુયાયીઓને કહેતો, 'હું જ રામ, કૃષ્ણ અને શિવ છું. તું મારી 16 હજાર રાણીઓમાંથી એક છે. જેમ શિવલિંગની પૂજા થાય છે, તેમ મારા લિંગની પૂજા કરો. તમને જગદંબા બનાવી દઈશ.'
2017માં આ મામલો દિલ્હી હાઈકોર્ટ સુધી પહોંચ્યો. આશ્રમમાં દરોડા પડ્યા અને તપાસમાં બહાર આવ્યું કે અંદર યુવતીઓને કેદ કરીને રખાતી હતી. આશ્રમમાંથી લગભગ 200 યુવતીઓ મળી આવી, જેમાંથી 46 સગીરા હતી. 2023માં વિરેન્દ્ર દેવનું અવસાન થયું અને ત્યારબાદ કેસ બંધ થઈ ગયો.
હવે ફરીથી આ આશ્રમમાં યુવતીઓને બળજબરીથી પૂરી રાખવાના આરોપો લાગી રહ્યા છે. આ વખતે આરોપ વિરેન્દ્ર દેવ દીક્ષિતના વકીલ રહી ચૂકેલા અમોલ કોંકણે પર છે. અમોલ પોતાને વિરેન્દ્ર દેવનો ઉત્તરાધિકારી ગણાવે છે. પીડિત પરિવારોનો દાવો છે કે અમોલે યુવતીઓનું બ્રેઈનવોશ કર્યું છે. તે કહે છે કે મારા શરીરમાં ઈશ્વર આવે છે અને હું પોતે જ શિવ છું.
આશ્રમની ઇમારતનું નામ 'શિવ શક્તિ ભવન' છે. 2017થી 2026 સુધી આશ્રમના 'ભગવાન' બદલાઈ ગયા, પરંતુ એક વાત ન બદલાઈ — આશ્રમ પર લાગતા આરોપો. ભાસ્કરે પીડિત પરિવારો, જૂના કેસ સાથે સંકળાયેલા લોકો, CBIની ચાર્જશીટ અને ઉપલબ્ધ વીડિયો-ચેટ્સની તપાસ કરી.
આ આશ્રમ રિઠાલા મેટ્રો સ્ટેશનથી બે કિલોમીટર દૂર આવેલો છે. અમે અંદર જવાની પરવાનગી માંગી, પણ કોઈ જવાબ ન મળ્યો. બહારથી બિલ્ડિંગને જોયું તો લગભગ દરેક બારી પર લોખંડની ગ્રીલ નજરે પડી. બારીઓની અંદર વધુ એક જાળી અને તેની પાછળ પતરા જેવો પડદો દેખાયો. દરવાજો સહેજ ખૂલ્યો તો સફેદ સાડીમાં બે મહિલાઓ જોવા મળી. નજર પડતાં જ દરવાજો બંધ થઈ ગયો. આશરે અડધા કલાકમાં ઘણી વખત દરવાજો ખૂલ્યો અને બંધ થયો. ગેટ અને છત પરથી પણ અમારા પર નજર રાખવામાં આવી રહી હતી.
અંદર પ્રવેશ ન મળતાં અમે આસપાસના પડોશીઓ સાથે વાતચીત કરી. આશ્રમની બિલકુલ સામે રહેતી નેહા ગાબા જણાવે છે, 'અહીં અંદર શું થાય છે, તે કોઈને ખબર નથી. ઘણીવાર ગાડીઓમાં યુવતીઓની અવરજવર જોઈ છે. તેઓ માસ્ક પહેરી રાખે છે. સ્થાનિક રહેવાસી હોવા છતાં અમને અંદર જવા દેતા નથી. આટલી બધી યુવતીઓ રહે છે, પણ તેમનો અવાજ બહાર નથી આવતો. કોઈ દેખાતી પણ નથી.'
આશ્રમમાંથી એક વ્યક્તિ બહાર આવ્યો અને પૂછપરછ કરવા લાગ્યો. અમોલ કોંકણે વિશે પૂછતાં તેણે ગેટ બંધ કરી દીધો.
ત્યારબાદ અમે પીડિત પરિવારો સુધી પહોંચ્યા. દિલ્હીના રહેવાસી નંદ કિશોરની બે દીકરીઓ આશ્રમ જઈ ચૂકી છે. તેઓ જણાવે છે, 'હું વિરેન્દ્ર દેવ દીક્ષિતને ભગવાન માનતો હતો. પત્ની અને દીકરીઓ સાથે તેમની પાસે જતો હતો. એક દિવસ દીકરી બોલી — હું થોડા દિવસ આશ્રમમાં રહીશ. અમે વિચાર્યું કે ભગવાનના સાનિધ્યમાં રહેશે. 15 દિવસ પછી તે પાછી આવી ગઈ. પૂછ્યું કે કેમ આવી, તો કશું જણાવ્યું નહીં.'
'થોડા સમય પછી સવારે 5 વાગ્યે વિરેન્દ્ર દેવનો ફોન આવ્યો. તે બોલ્યો — મોટી દીકરી આવી ગઈ, હવે નાની દીકરી મને સમર્પિત કરી દો. તેને જગદંબા બનાવવી છે. મેં કહ્યું — પુખ્ત વયની થશે ત્યારે મોકલી આપીશ. તે બોલ્યો — બાળકો પર માતા-પિતાનો હક હંમેશાં રહે છે, ભલે તેઓ પુખ્ત ન હોય.'
'અમે નાની દીકરીને પણ મોકલી દીધી. ત્યારથી તે ત્યાં જ છે. મોટી દીકરી કહેતી હતી — આને આશ્રમ ન મોકલો, ત્યાંનું વાતાવરણ યોગ્ય નથી; પરંતુ હું તેની વાત સમજી ન શક્યો. પછી એક NGOએ મારો સંપર્ક કર્યો. તેમની પાસે એવી યુવતીઓ હતી, જેમણે વિરેન્દ્ર દેવ સામે બળાત્કારનો આરોપ લગાવ્યો હતો. NGOના લોકોએ મારી દીકરી સાથે વાત કરી. ત્યારે તેણે જણાવ્યું કે આશ્રમમાં તેનું યૌન શોષણ થયું હતું.'
બીજો પરિવાર: કોયમ્બતૂરની રહેવાસી સરિતા શર્મા આજકાલ દિલ્હીમાં પોલીસ સ્ટેશન અને કોર્ટ-કચેરીના ધક્કા ખાઈ રહી છે. તેમણે જણાવ્યું કે તેમની દીકરીને પૂછવામાં આવ્યું કે તે ક્યારે પુખ્ત વયની થાય છે, અને 18 વર્ષની થતાં જ તેને બોલાવી લીધી. બિલ્ડિંગમાં આવવા-જવા માટે બે ગેટ છે — એક નાનો, એક મોટો. દીવાલો પર ગીતા અને મનુસ્મૃતિના શ્લોકો લખેલા છે.
આ મામલે પોલીસ તપાસ ચાલુ છે. આશ્રમ પર લાગેલા આરોપો ગંભીર છે અને ન્યાયિક પ્રક્રિયા દ્વારા સત્ય બહાર આવે તે જરૂરી છે.